میگن یه نفر وسط خیابون پاش پیچ خورد،افتاد زمین؛برای اینکه کم نیاره تا خونه رو سینه خیز رفت!این متأسفانه لطیفه نیست.حقیقت اینه که عموما کسی حاضر به اعتراف اشتباهش نیست.شجاعت زیادی میخواد که کسی اعتراف کنه فلان کار و تصمیمش اشتباه بوده.

الان هم مسلما خیلی از کسایی که به حسن خان رأی دادن،گول تبلیغات دروغ و خوش آب و رنگش رو خوردن.دلشون رو به وعده های صد من یه غازش خوش کردن.که مذاکرات یعنی عزت و رفاه و رفع تحریم ها و...ولی الان بعد سه سال معلوم شده که ایشون اگه نگیم سر دسته دزدان بیت الماله،دیگه یقینا شریک دزد و رفیق قافله است.

ولی به نظرتون چند درصد حاضرن سال آینده اشتباه قبلی رو تکرار نکنن؟به نظرم خیلی خیلی کم...

با عماد کار داشتم،تلفن کردم به موبایلش.اینجوری جواب میده:

بابا بابا،عماد..ففف.....بابا بابا عماد...ففففف....به گوشم!امرتون؟

من در موقعیتم...فففف....بله فرمانده....فففف... به محض قطع تماس.....فففف....الان فرد مورد نظر در دسترس نیست...فففف.......

کلا تو عوالم خودشه هنوز.کی میخواد زندگی رو جدی بگیره؟منم نمیدونم.

یه پیامی هم داشتم از خانمی که راهنمایی خواسته بودن.

خب البته که من مشاور نیستم و بلد هم نیستم.فقط از روی تجارب شخصی خودم،چیزی رو که به نظرم درسته میگم.ان شاءالله بتونم کمک کنم.

اینکه فرمودین دستپخت شما خوبه و ایراد خاصی نداره،ولی همسرتون بهانه گیری میکنن؛اما دستپخت مادرشون رو با اشتها میخورن،دو علت میتونه داشته باشه.اولی اش عادته.ایشون به اون دستپخت عادت کردن.به خصوص که از شخص مادرشون محبت خالصانه دریافت کردن.

ولی درباره شما،دارن اون نیاز برتری طلبی شون رو به این شکل نشون میدن.احتمالا شما نسبت به ایرادات ایشون حساسید و براتون مهمه غذایی که میپزید،باب طبع ایشون باشه.

و ایشون از این مطلب سوءاستفاده میکنن.ایراد میگیرن تا ریاست خودشون رو اثبات کنن.

خب شما حساس نباشید.اصلا!غذا رو طبق اون دستوری که بلدید طبخ کنید و تا اون حدی که فکر میکنید کافیه،تزئین کنید و بیارید،خواستن میخورن،نخواستن نمیخورن.

نه ناراحت بشید،نه بهتون بربخوره و نه حتی خم به ابرو بیارید.

غذا تموم شد،جمع کنید.ولی دفعه بعد همون رو دوباره بیارید.تا تموم نشده غذای جدید درست نکنید.

احتمالا دفعات اول بره از بیرون غذا بخره،اشکال نداره.نترسید.بالاخره مجبور میشه کوتاه بیاد.

دفعات بعد هم کمتر درست کنید.که اگر ایشون باز هم غذا نخورد،خیلی زیاد نیاد.

به مرور که ببینه شما از ایراد گرفتن و بهانه هاش ناراحت نمیشید،خود به خود از این کار دست برمیداره.

ولی در عین حال لازمه اظهار محبت شما به ایشون ذره ای کم نشه.قهر و دلخوری به هیچ وجه از این موضوع پیش نیاد.و از طرفی به طور صحیح و درست این نیازشون به برتری رو برطرف کنید.

بهشون نشون بدید که ایشون رئیس خانواده هستن و نظرات مدیریتی شون براتون حجته.موفق باشید.