فرمودن که:

"دور از انتظار نبود برام که شما و دوستانتون بخاطر این اتفاق خوشحال بشینو ازش برای اثبات حقانیتتون بهره برداری سیاسی کنین

چون دیدم که براتون جون ادما و مرگشون مهم نبوده هیچ وقت

همونطور که تا الان همه چیو فدای خودخواهیاتون کردینو در حالی که مردم عزادار این جنایت هولناکن شما با لودگی پیام تسلیت رئیس جمهورو مسخره کردین

ولی چیزی که انتظارشو نداشتمو با شناختم از اقای خامنه ای منافات داشت این بی تفاوتیش بود که نه حتی پیام تسایت نداد بلکه گفت ترقه بازی!! 

ولی از همین ترقه بازی حد اقل چند نفر بیگناه کشته شدن

چرا هیچی نگفتن

چرا جوری دربارش صحبت کرد که انگار اینا ادمای درجه دو بودنو جونشون مهم نبود

بدترش این اتش باختیار بود

تا الان که شاها اتش باختیار نبودین وضعمون اینه وای بحال این که اتش به اختیارم باشین

با این وصف دیگه چه احتیاحی به تروریست خارجی

+خواهشم اینه ازین ببعد ادای ادمای پارسا رو در نیارید

اولین شرط مسلمانی طبق ایه قران اینه که تهمت نزنیم

ولی شما به اقای رئیس جمهور تهمت زدینو حتی روزتون هم باطل کردین"

خب، اینکه چطور متوجه خوشحالی من و دوستانم شدین رو درباره اش قضاوت نمیکنم. ازتون سند و مدرک هم نمیخوام. ان شاءالله اون دنیا خودتون تشریف میبرید پای محکمه و توضیح میدین. 

همینطور هم شواهد عینی تون از مهم نبودن جون آدم ها برای من رو، اونجا میتونید مفصل ارائه بدین.

فقط محض توضیح برای دیگران این که: بله، وقتی عده ای مسئول مستقیم جنایت و ظلمی در حق مردم هستن، دقیقا در موقع اتفاق باید مچشون رو گرفت و ازشون مطالبه کرد. نمونه:

* از وظایف وزارت راه تامین امنیت وسایل نقلیه عمومی و از جمله قطار هست. و وقتی دستگاه هدایت خودکار قطار رو با ادعای خطای 0 روی قطارها نصب میکنه و به فاصله چند ماه، نقص همین دستگاه باعث فاجعه میشه، مسلمه که باید مورد سوال واقع بشه و حرف از اتحاد و همدلی زدن مسخره است. 

* وقتی بی تدبیری دولت در مسأله بافت فرسوده روستابی و شهری و بی توجهی اش به هشدارهای هواشناسی مبنی بر وقوع بارندگی شدید و عدم اقدام به موقعش باعث تشدید خسارت و تلفات ناشی از سیل میشه و در ادامه هم باز بر خلاف مسئولیتشون، کاری در جهت بهبود و رفاه حال مردم نمیکنن، مشخصه که باید مستقیما به سراغ یقه مبارکشون رفت و ازشون بازخواست کرد. 

* وقتی دیپلم ماستی منفعلانه و ذلیلانه شون باعث دریدگی و هار شدن سایر دولت ها بر علیه ما میشه و در نتیجه اش انواع تجاوز و قتل رو نسبت به اتباعمون در کشورهاشون انجام میدن، مطمئنا از وزارت خارجه و رئیس جمهور در این باره توضیح میخوایم و دم از شعار اتحاد نمیزنیم. 

الان هم این اتفاق، نتیجه مستقیم شعارهای انتخاباتی شخص رئیس جمهور و وزیر اطلاعات بی لیاقتمون هست. رئیس جمهوری که طی 4 سال مدیریتش در کشور اولا بودجه دفاعی رو به بهانه های واهی کم کرد،ثانیا به هر طریق ممکن سپاه و بسیج و کلا نیروهای نظامی و امنیتی رو تخریب کرد و ثالثا از طریق تریبون های رسمی که در اختیار داشت، به صورت کاملا آشکاری به دشمن گراهای سنگین اطلاعاتی، عملیاتی داد. 

در این اوضاع واضحه که وقتی یه مسأله امنیتی، هر چند کوچیک، اتفاق بیفته، فورا سراغ مسئولش رو میگیریم و طرح اتحاد باهاش نمیریزیم. 

اصلا اتحاد با کی و در برابر چی؟ این سوال رو قبل از هر چی باید جواب داد. کجای درخواست و سوال از مسئول مستقیم حادثه بوی تفرقه میده؟ مگه این که عده ای از مسببین خواسته باشن خودشون رو لابلای ملت پنهان کنن و با شعار اتحاد، اتحاد، از مردم برای خودشون سپر بسازن. 

پیام رئیس جمهور رو به هیچ وجه مسخره نکردم. قبلا هم توضیح دادم، ایشون از خائنین جمهوری اسلامی هستن و به هیچ وجه به هدف کمک به جمهوری اسلامی و در جهت منافع ملی اقدام و عمل نمیکنن.

ولی اگر بخوان تمام نیات درونی شون رو، رک و راست به زبون بیارن، مسلما قدرت و اختیارات ناشی از مقام دولتی شون رو از دست میدن. بنابراین در ظاهر صحبت و پیامشون غلط اندازه. 

من تنها کاری که کردم، شفاف سازی پیامشون بود. و این نه تهمت هست و نه غیبت. غیبت در مورد مسائل عمومی و مصالح ملی، اصلا جایی نداره. این حق مردمه که بدونن آیا مسئولین واقعا به نظام و منافع مردم معتقدن یا به قصد خیانت به صحنه اومدن. 

اما در مورد حضرت آقا. جالبه که شما از طرفی میفرمایید باور ندارید ایشون برای فاجعه پلاسکو داغدار بشن و از طرفی دنبال پیام تسلیت ایشون در این مورد هستید؟ پیام تسلیت سطحی، به زعم شما البته، چه فایده ای داره؟

البته که ایشون پیام دادن و تسلیت گفتن و پیامشون صرف چند جمله روی کاغذ نبود. چرا که به اعتراف دوست و دشمن صحبتا و حرفای ایشون، همیشه از روی اعتقادات قلبی شون بوده و هیچ وقت صرف خوش آمد کسی صحبت دروغ یا دوپهلو نداشتن. 

چطور هست که رنگ انگشترشون موقع انتخابات، یا نگفتن فلان ذکر مستحبی نماز میت رو، میان روش مانور میدن و تحلیل میکنن؟ این دقیقا به همین دلیله که همه، دوست و دشمن، اذعان به صداقت ایشون در قول و عمل داریم و میدونیم ایشون به هیچ وجه حرف و صحبت ریاکارانه ای نداشتن تا به حال. 

وقتی درباره حوادث جاده ای تعطیلات نوروزی که مسلما خود مردم هم در ایجادش سهیمن، اونطور ناراحت میشن و به عزای عمومی تعبیر میکنن، ولی مردم برای اینکه عیششون تلخ نشه، به روی خودشون نمیارن و هیچ کمپینی تشکیل نمیدن، مسلمه که چقدر از این اتفاق و شهادت مردم بیگناه ناراحتن.

اما چرا همون روز از لفظ ترقه بازی استفاده کردن هم خیلی واضح و روشنه. عملیاتی که انجام شد، اینکه به مجلس و حرم امام به عنوان نماد دموکراسی و انقلاب حمله کردن، در حالی که با این حجم از اسلحه و مهمات اگر به جای دیگه حمله میکردن، قطعا تلفات بیشتری میتونستن بگیرن، نشون میده دنبال کشتار نبودن. بلکه هدفشون ایجاد ترس و وحشت بین مردم بود. 

و الا ما که میدنیم فقط یه شب چهارشنبه سوری تو همین تهران بیشتر از این سر و صدا و کشته و زخمی داره.

و بهترین استراتژی در مقابل همچین هدفی چی میتونه باشه جز به دیده تحقیر نگاه کردن؟!!

غیر از اینه که بزرگ کردن حادثه، دقیقا در راستای هدف تروریستا و کمک به اون هاست؟!!

اونم از طرف شخص اول نظام که اقتدار جهانی داره و تا به حال کوچکترین ضعفی از خودشون نشون نداده؟

درباره لفظ آتش به اختیار هم بهتره یه بار دیگه به متن صحبتای ایشون مراجعه بفرمایید. ایشون از همون ابتدای دهه 70 در مورد مسأله فرهنگ، از الفاظ تهاجم و شبیخون و ناتوی فرهنگی استفاده کردن و بارها توضیح دادن، وقتی دشمن فهمید توان مقابله نظامی نداره و نمیتونه از این راه بر ما مسلط بشه، راه فرهنگ رو در پیش گرفته و میخواد با تغییر فرهنگ ما، ما رو برده افکار و اعتقادات خودش بکنه تا ما به دست خودمون منافعش رو تامین کنیم. 

حالا ایشون در زمینه فرهنگ از لفظ آتش به اختیار استفاده کردن و توضیح دادن که گویا دستگاه های مسئول خوب کار نمیکنن. این کجاش ایراد داره؟ این که به تک تک ما وظیفه اقدام مؤثر و فعال در زمینه فرهنگ دادن و ازمون خواستن از حالت آماده باش، به حالت رزم دربیایم، چه ایرادی داره؟

کجای مقابله جدی با نفوذ فرهنگ غرب ترسناکه که با تروریست مقایسه اش میکنید؟ همونطور که ابزار این شبخیون فرهنگی، توپ و تانک نبوده، مسلما راه تقابلش هم اسلحه و کلت نیست و قرار نیست این آتش باعث خونریزی و آتش واقعی بشه. 

چیزی که مسلمه این عبارت، از همون لحظه ای که رسانه ای شد، مخاطب خودش رو پیدا کرده و دلهره به جونشون انداخته که اینطور دارن دست و پا میزنن. 

هر چند که تا الان هم ادای کسی رو درنیاوردم و هیچ ادعایی نداشتم، ولی بازم چشم. از این به بعد بیشتر دقت میکنم.