الَّذِینَ یَتَرَبَّصُونَ بِکُمْ فَإِنْ کٰانَ لَکُمْ فَتْحٌ مِنَ اَللّٰهِ قٰالُوا أَ لَمْ نَکُنْ مَعَکُمْ وَ إِنْ کٰانَ لِلْکٰافِرِینَ نَصِیبٌ قٰالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَیْکُمْ وَ نَمْنَعْکُمْ مِنَ اَلْمُؤْمِنِینَ فَاللّٰهُ یَحْکُمُ بَیْنَکُمْ یَوْمَ اَلْقِیٰامَةِ وَ لَنْ یَجْعَلَ اَللّٰهُ لِلْکٰافِرِینَ عَلَى اَلْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً ﴿النساء، 141﴾

منافقان همانها هستند که پیوسته انتظار میکشند و مراقب شما هستند؛ اگر فتح و پیروزی نصیب شما گردد، میگویند: مگر ما با شما نبودیم؟

و اگر بهره‌ای نصیب کافران گردد، به آنان میگویند: مگر ما شما را به مبارزه و عدم تسلیم در برابر مؤمنان، تشویق نمیکردیم؟ 

خداوند در روز رستاخیز، میان شما داوری میکند؛ و خداوند هرگز کافران را بر مؤمنان تسلّطی نداده است.

...این آیه یکی لز نشانه های منافقان رو بیان کرده. حالا دیگه اگه بعضیا کاملا و عینا شاهد مثال این آیه هستن، تقصیر ما نیست. 

بگذریم... دلم خیلی گرفته... 

خدایا! میدونی چقدر سخته کوچیک و ناتوان بودن؟

خودت رو بذار جای ما...جای من..آخه چه کاری ازم بر میاد؟ 

خوش به حال اجدادمون. چه راحت زندگی میکردن. وقتی هنوز همه چی اینقدر سریع و نزدیک نشده بود. اگه اتفاقی این سر شهر میفتاد، خبرش دو روز دیگه به اون سر شهر میرسید. 

نه مثل الان که خبر و تصویر فول اچ دی از جنایتای اون سر کره زمین، به سرعت نور بهمون میرسه.

تحمل سختی برای خودم رو دارم، مشکلات و حتی ناحقی. ولی ظلم در حق دیگران نه..سختمه ببینم یه عده ای به پشتوانه زور و قدرتی که دارن، حق یه عده ای رو پایمال کنن. 

چه برسه به کشتن، ناجوانمردانه و بیرحمانه کشتن، زن و بچه رو کشتن، در بی پناهی کشتن. 

و من اینجا سرخوش بشینم و فقط عکس و خبرش رو بخونم؟!!!

خب آخه خدا!  چرا وقتی هیچ کاری، مطلقا هیچ کاری ازم برنمیاد، خبرش رو بهم میدی؟

چه توفعی داری؟ که دق کنم؟ 

واقعا نمیفهمم چرا دق نمیکنم... چطور هنوز زنده ام و نفس میکشم؟

دارم منفجر میشم... 

عراق و سوریه و یمن که نقل و نبات هر روزمون بودن، میانمار و جنایات بودایی ها هم.. و بدتر از اونا و زجرآورتر اینکه اونایی هم که بلندگویی دارن و صداشون به جایی میرسه، خفه خون گرفتن.

کاش ایرانی نبودم.. آدم از این درد بمیره حق داره. درد اینکه مثلا مسلمونی و تو ایرانی زندگی میکنه که لقب جمهوری اسلامی رو یدک میکشه، ولی گوشه گوشه عالم، مردم بی پناه رو، به جرم مسلمونی، به بدترین و وحشیانه ترین شکل ممکن، میکشن و صدا از دولت جمهوری اسلامی درنمیاد. انگار نه انگار... 

خدا! یه شعری هست که ازش خوشم نمیاد، ولی الان بهترین توصیف از موقعیته:

عجب صبری خدا دارد... 

عجب صبری، خدا! داری... 

عجب صبری... 

پی نوشت: پیام خصوصی رو هم ان شاءالله جواب میدم.