بی هیچ مقدمه ای، پیام خصوضی:

اولا که مزاحم نیستین. من بارها نوشتم، اگه مطلبی رو بلد باشم و در توانم باشه، در حد وسعم دریغ نمیکنم. منتها بعضی اوقات مثل این چند شب که کار برام پیش اومد، فرصت نمیکنم اینجا بیام. 

درباره مطلبی که نوشتید، خب راستش سوالتون خیلی سخته. یعنی من خودم هنوز اندر خم کوچه اولم. 

البته نسبت به روش تربیتی پدر و مادرتون به نظرم خیلی عجولانه قضاوت کردین. و یه کم شاید بی انصافی. اینکه ما دقیقا به خاطر نمیاریم پدر و مادر چه نکات تربیتی رو مد نظر داشتن، دلیل بر بی برنامگی شون نیست. 

اصلا همین ادب و متانت شما دال بر سبک تربیتی صحیحشون بوده. منتها شاید تمرکزشون بر الگوسازی بوده. تا شما با تقلید راه صحیح رو پیش بگیرید. 

که همین هم تا الان خوب جواب داده. 

ولی اینکه میخواید روی خودتون بیشتر کار کنید و به اصطلاح این صفات ارثی و ژنتیک خوب رو تبدیل به صفات اکتسابی خوب کنید، هم خیلی کار صحیح و درستیه و هم نیاز به مداومت و پشتکار داره. 

اول احتیاج دارید به شناخت دقیق خودتون و صفات و روحیاتتون و اینکه بفهمید کدوم روحیه و اخلاق رو آگاهانه و خودخواسته به دست آوردین و کدومش عادتی هست و کدوم به ژنتیکتون برمیگرده. 

و همینطور بگردید اون خواسته های نفسانی تون رو که سعی در پنهان کردنشون از دید عموم دارید، پیدا کنید و ریشه یابی کنید. 

بعد باید به شیوه نظام مند و تهیه جدول روزانه و محاسبه آخر شب، نسبت به دونه دونه خلقیات و روحیاتتون و عملکرد روزانه تون، حسابرسی دقیق داشته باشید. 

الان یادم افتاد استاد پناهیان دو سری سخترانی داشتن با موضوع ادب. به نظرم مال ایام فاطمیه باشه. و یه سری هم با موضوع محاسبه نفس داشتن که به نظرم مال محرم باشه. 

خیلی دقیق و کامل هستن تو این موضوع. 

موفق باشید.

...

نرگس میخواست امشب درباره مرحوم خانم میرزاخانی یه مطلبی بنویسه که فرصت نکرد و الان هم خسته است. حالا شاید بعدا بنویسه. گویا که ایشون همون موقع که هنوز دبیرستانی بودن، چند جلسه ای معلم نرگس بودن برای آمادگی المپیاد ریاضی. و کلا یه مختصر خاطراتی از ایشون داره به واسطه هم مدرسه ای بودن.